Start arrow Weterynaria
Weterynaria
Świerzb uszny u psów PDF Drukuj Email

Świerzbowiec uszny jest najczęściej spotykana chorobą uszu u kotów, u psów występuje znacznie rzadziej. Przyczyną jest świerzbowiec uszny (Otodectes cynotis), który pasożytuje głównie w zewnętrznym przewodzie słuchowym, ale może też atakować okolice małżowin usznych, szyję i okolicę grzbietu w części lędźwiowej i ogonowej. Do zarażenia dochodzi przez kontakt bezpośredni. Młode zwierzęta są znacznie wrażliwsze niż starsze, ale świerzb spotyka się u psów i kotów w każdym wieku.

Możliwe jest przeniesienie świerzba usznego na człowieka. Zarażeniu towarzyszą objawy silnego swędzenia w okolicach ramion i tułowia.

Objawy:

Objawy kliniczne świerzba usznego są wywołane przez drażniące działanie pasożytów (mechaniczne i chemiczne) oraz przez reakcje uczuleniowe.

  • zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa) - najczęściej występuje obustronnie. W kanale słuchowym występuje ciemno-brązowa, łuskowata, sucha wydzielina oraz stan zpalny spowodowany reakcją alergiczną oraz samouszkodzeniami. W przypadkach przewlekłych wydzielina może przypominać cementowy korek, będący odlewem kanału słuchowego. Chorobie towarzyszy silny świąd.
  • przy uszkodzeniu błony bębenkowej mogą pojawić się objawy nerwowe
  • objawy skórne - dotyczą skóry okolicy twarzowej, szyi oraz grzbietu. Występuje prosówkowe zapalenie skóry lub symetryczne wyłysienie oraz silny świąd.

Rozpoznanie:

Podstawą rozpoznania jest badanie mikroskopowe!

Pod mikroskopem widoczne są często wszystkie postacie rozwojowe świerzbowca usznego - jaja, larwy, nimfy oraz osobniki dorosłe.

Czytaj całość
 
Cheyletielloza u psów PDF Drukuj Email

Cheyletielloza jest to pasożytnicza choroba skóry wywołana przez roztocza z rodzaju Cheyletiella. Oprócz psów, kotów i gryzoni mogą one atakować wiele innych gatunków zwierząt, w tym człowieka.

Cheyletielloza jest chorobą wysoce zaraźliwą! Może dotyczyć również ludzi!

Objawy:

Charakterystycznym objawem jest "łupież wędrujący" - roztocza dość szybko przemieszczają się tunelami tworzonymi w złuszczonym naskórku na powierzchni skóry, powodując poruszanie się łusek.

GATUNEK OBJAWY
Pies Różnorodne. Łuski przypominające łupież, głównie na grzbiecie, ale mogą występować też w innych okolicach, np. na małżowinach usznych. Świąd, ogniskowe łysienie.
Kot Różnorodne. Bezobjawowe nosicielstwo, zwłaszcza u kotów długowłosych. Strupiasto-grudkowe zapalenie skóry, suchy łupież, świąd, łysienie.
Królik Umiarkowany świąd oraz duże, miękkie płatki złuszczonego naskórka w okolicy międzyłopatkowej.

Rozpoznanie:

Podejrzewać cheyletiellozę można na podstawie opisanych powyżej zmian, które występują u zwierząt mających kontakt z innymi zwierzętami lub pochodzących z dużych hodowli, sklepów zoologicznych, schronisk. Dodatkowo podejrzenie może budzić wystąpienie swędzącej choroby skóry u właścicieli.


Czytaj całość
 
Kokcidioza przewodu pokarmowego PDF Drukuj Email

Kokcydioza jest chorobą wielu gatunków zwierząt wywołaną przez pierwotniaki - kokcidia. U psów i kotów występuje wiele gatunków kokcidiów, z których większość jest komensalami i nie wywołuje choroby. U psów i kotów objawy ze strony żołądka i jelit wywołać mogą Isospora i Cryptosporidium. Do kokcidiów zaliczane są również Toxoplasma gondii oraz Neosporum canis, jednak ze względu na ogólnoustrojowy przebieg chorób przez nie wywoływanych opisane zostaną w innych artykułach.

Zarażenie kokcidiami następuje najczęściej przez zjedzenie oocyt, które są wydalane z kałem chorych zwierząt. Inną drogą zarażenia jest zjedzenie żywiciela paratenicznego.

Objawy:

  • u większości zwierząt kokcydioza przebiega bezobjawowo
  • przy bardzo silnej inwazji oraz osłabionej odporności może pojawić się biegunka, wymioty, osłabienie, spadek masy ciała i odwodnienie. Kał może być nieznacznie rozwolniony lub bardzo rzadki i wodnisty, może zawierać śluz i krew.

Rozpoznanie: Podstawą rozpoznania jest badanie kału - potwierdzeniem inwazji jest stwierdzenie oocyt.

Uwaga! Stwierdzenie oocyt w kale zwierząt nie wykazujących objawów choroby nie jest jednoznaczne z bezwzględną koniecznością terapii. Jednak podanie leków jest wskazane ze względu na ograniczenie zanieczyszczenia środowiska oocytami.

Leczenie: W leczeniu kokcydiozy wywołanej przez Isospora stosuje się preparaty sulfonamidowe (np. sulfadimetoksynę), furazolidon oraz amprolium. Z kolei Cryptosporidium wrażliwe są na niektóre antybiotyki (np. klindamycyna i tyrozynę).

Maja Ingarden

http://therios.strefa.pl

 
Wszoły PDF Drukuj Email

Wszoły to wyjątkowo dokuczliwe pasożyty. Żywią się obumarłymi komórkami skóry i sierścią zwierzęcia, na którym pasożytują, mogą również ssać jego krew.

Osobniki dorosłe, jak i jaja pasożytów widoczne są nieuzbrojonym okiem na powierzchni okrywy włosowej. Jaja przytwierdzają się do włosów natomiast dorosłe owady pełzają po powierzchni skóry przyczyniając się do jej silnego podrażnienia. Sierść długa i gęsta stanowi idealne siedlisko dla wszołów

Wszystkie psy i koty podatne są na inwazję wszołów

Problemy z okrywą włosową i skórą u psów i kotów związane z inwazja wszołów:
Wszoły nie stanowią wprawdzie tak poważnego zagrożenia dla zdrowia zwierząt jak kleszcze czy pchły, nie mniej mogą być przyczyną różnych zmian skórnych.

Wszoły powodują u zwierząt:

  • uszkodzenia okrywy włosowej - wyłysienia

  • nadmierne złuszczanie się naskórka ( objawy podobne do łupieżu )

  • nienaturalne, miejscowe zgrubienia skóry

  • bardzo silny i dokuczliwy świąd.

 

Zwalczanie i zapobieganie inwazji wszołów

FRONTLINE® zapewnia niezwykle skuteczne długotrwałe i najbardziej kompletne działanie lecznicze i zapobiegawcze wszołom. Już jednorazowe zastosowanie FRONTLINE® eliminuje w ciągu 2 dni, 100% wszołów pasożytujących na Twoim psie lub kocie. FRONTLINE skutecznie chroni przed ponowną inwazją wszołów:

  • psy do 63 dni
  • koty do 42 dni

 

http://www.zabijkleszcza.pl/

 
Erlichioza psów (Erlichia canis i Erlichia risticii) PDF Drukuj Email

Chorobę tą wywołują riketsje z rodziny Ehrlichia (Erlichia canis i Erlichia risticii), któych nosicielem jest powszechny w Polsce kleszcz Ixodes ricinus. W badaniach przeglądowych przyjmuje się że około 12-21% kleszczy jest zarażone tą riketsją. Są to pasożyty bytujące głównie w krwinkach białych (monocytów, granulocytów) oraz płytek krwi. Najczęściej obserwuje się postać podkliniczną, charakteryzującą się przejściowymi objawami osłabienia, braku apetytu, gorączką, senność, uszkodzenia nerek. Pierwotnie u psów pasożyt atakuje tkankę śledzionową i w miarę wycieńczenia organizmy przez nawracające infekcje dochodzi do uszkodzenia szpiku kostnego. U owczarków niemieckich i psów w młodym wieku przechodzi bardzo ciężko, gdyż częste dodatkowe powikłania pogłębiają proces. Dość istotny jest stan odporności oraz zmienność pomiędzy różnymi szczepami drobnoustroju W postaci ostrej zwierzęta szybko giną. Problem polega również na tym, iż człowiek może zarazić się jednym ze szczepów z tej rodziny co doprowadza do choroby zwanej Apoplazmozą lub Ludzką erlichiozą granulocytarną. Bakteria podobnie lokalizuje się w krwinkach i następnie w różnych narządach (nerach, sercu, oponach mózgowych i płucach) Śmiertelność sięga 2-10%.

Zapobieganie to stosowanie preparatów przeciwkleszczowych u zwierząt.



Ziemowit Kudła
http://www.medwet.pl/
 
««  start « poprz. 1 2 3 4 nast.  » koniec »»

Pozycje :: 1 - 9 z 32